سوالات متداول

پیش از آمدن به مطب ما در ازمیر کوناک، به‌اشتراک گذاشتن تصاویرتان عملی‌ترین شروع است. می‌توانید تصاویر ام‌آرآی یا رادیوگرافی کنونی خود را از طریق خط تلفن و واتساپ ما (۰۵۳۲ ۴۱۴ ۳۵ ۳۵) ارسال کنید و پس از ارزیابی اولیه، ویزیت حضوری یا مشاوره آنلاین برنامه‌ریزی کنید. اگر از خارج ازمیر می‌آیید، یک تماس تلفنی کوتاه پیش از آمدن به مطب کوناک هم روز نوبت و هم روند را از ابتدا روشن می‌کند — این از نظر زمان و مسیر عملی‌ترین راه است.

خیر. روش آندوسکوپی برای هر فتق دیسکی مناسب نیست. انتخاب بر اساس عواملی مانند سطح دیسک، نوع و محل فتق، وجود تنگی کانال و پایداری ستون فقرات انجام می‌شود. اگر در اندیکاسیون نادرست به‌کار رود، خطر دکمپرسیون ناکافی و عمل دوم افزایش می‌یابد. در برخی بیماران میکرودیسکتومی کلاسیک ایمن‌تر است و در برخی دیگر روش‌های مداخله‌ای (بلاک کودال، اقدامات رادیوفرکانس) ممکن است کافی باشد.

درد تیرکشنده به پا در بیشتر بیماران تا حد زیادی کاهش می‌یابد، زیرا هدف اصلی جراحی رفع فشار از ریشه عصبی است. اما کمردرد منفرد می‌تواند نشانه دیگری از دژنراسیون دیسک باشد و تنها با برداشتن قطعه فتق به‌طور کامل برطرف نشود. در بیمارانی که کمردرد غالب است، روش‌های دیگری مانند فیزیوتراپی، بلاک کودال یا رادیوفرکانس ممکن است مطرح شود. به همین دلیل تعیین هدف واقع‌بینانه — «پای شما تا حد زیادی آرام می‌شود؛ کمردردتان کاهش می‌یابد اما ممکن است به‌طور کامل از بین نرود» — بخشی از درمان است.

در موارد آندوسکوپی مناسب، بازگشت به کار اداری به‌طور میانگین ۲ تا ۳ هفته و بازگشت به کار بدنی حدود ۶ تا ۸ هفته است؛ این مدت به شغل شما، سرعت بهبودی و وضعیت پیش از جراحی بستگی دارد. در ۷ تا ۱۰ روز نخست از بلند کردن اجسام سنگین و فعالیت بدنی شدید پرهیز می‌شود و سپس معمولاً در هفته ۴ تا ۶ برنامه فیزیوتراپی آغاز می‌گردد. زمان بازگشت به فعالیت‌های پرتحرک مانند ورزش زیر نظر پزشک و بر اساس مورد برنامه‌ریزی می‌شود.

برداشتن فتق دیسک از طریق یک مدخل کوچک با هدایت آندوسکوپ (دوربین) است. برش از جراحی باز کوچک‌تر است و معمولاً بافت اطراف کمتر دستکاری می‌شود.

بستگی به وضعیت دارد. تک‌پورتال یک برش است (تمام‌آندوسکوپی)، دوپورتال دو برش کوچک است. اینکه کدام مناسب است با ارزیابی پیش از جراحی تعیین می‌شود.

خیر. گزینه‌هایی مانند دارو، فیزیوتراپی، ورزش و روش‌های مداخله‌ای ارزیابی می‌شوند. جراحی تنها در صورت ضرورت توصیه می‌شود.

می‌توانید از طریق تلفن/واتساپ (+90 533 075 72 94) با ما در تماس باشید، نوبت حضوری خود را در مطب ازمیر کوناک بگیرید و تصاویرتان را پیشاپیش برای ارزیابی اولیه به اشتراک بگذارید.

پیش از آمدن به مطب ما در ازمیر کوناک، عملی‌ترین شروع به‌اشتراک گذاشتن تصاویرتان است. می‌توانید ام‌آرآی گردن کنونی خود را از طریق خط تلفن و واتساپ ما (۰۵۳۲ ۴۱۴ ۳۵ ۳۵) ارسال کنید و پس از ارزیابی اولیه، ویزیت حضوری یا مشاوره آنلاین برنامه‌ریزی کنید. اگر از خارج ازمیر می‌آیید، یک تماس تلفنی کوتاه پیش از آمدن به مطب کوناک هم روز نوبت و هم گام‌های پیش‌رو را از ابتدا روشن می‌کند.

خیر. بهترین روش آن است که به‌درست‌ترین شکل به مشکل آناتومیک پاسخ دهد. رویکرد آندوسکوپی می‌تواند در برخی موارد منتخب سودمند باشد؛ میکروجراحی با دامنه اندیکاسیون وسیع و کنترل خود گزینه‌ای قوی و امروزی است. آنچه تعیین‌کننده است کوچکی برش نیست، بلکه محل و سطح فشار و هدف جراحی است. بنابراین روش با ارزیابی هم‌زمان ام‌آرآی و یافته‌های معاینه انتخاب می‌شود.

خیر، در هر بیماری لازم نیست. پس از برداشتن دیسک، برای تثبیت فضای میان دو مهره می‌توان از کیج، پیوند استخوانی یا پلیت پیچ‌شده استفاده کرد و پروتز دیسک با هدف حفظ حرکت گردن نیز یک گزینه است. اینکه کدام روش مناسب است، بر اساس سطح، محل فتق و نیاز ستون فقرات به پایداری تعیین می‌شود. آنجا که نیاز به تثبیت بیشتر می‌شود، سیستم‌های پلیت‑پیچ در پیش‌زمینه قرار می‌گیرند، در حالی که در موارد مناسب اعمال محدودتر قابل بررسی است.

پس از جراحی، بخشی از علائم ممکن است در دوره اولیه یا دیررس دوباره ظاهر شود و در برخی موارد اقدام اضافی لازم باشد. هرچند درد تیرکشنده به بازو معمولاً زود به‌وضوح کاهش می‌یابد، علائمی مانند بی‌حسی ممکن است مدتی در اعصابی که مدت طولانی زیر فشار بوده‌اند باقی بماند. یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر خطر عود و بهبودی، سیگار است؛ ترک سیگار پیش و پس از جراحی هم به التیام زخم و هم به موفقیت فیوژن کمک مثبت می‌کند.

خیر. بیشتر لغزش‌های درجه پایین و کم‌علامت با ورزش، فیزیوتراپی و کنترل درد مدیریت می‌شوند. جراحی معمولاً در لغزش پیش‌رونده، درد مقاوم، ضعف پیش‌رونده یا علائم دم اسب مطرح می‌شود. تصمیم فردی است.

خیر. در برخی موارد دکمپرسیون به‌تنهایی کافی است، در حالی که ناپایداری یا لغزش درجه بالا افزودن فیوژن را ایجاب می‌کند. روش مناسب بر اساس نوع و درجه لغزش، پایداری ستون فقرات و شاخص‌های اسپاینو-پلویک تعیین می‌شود.

درد انتشاری به پا ناشی از فشار عصبی در بیشتر بیماران به‌وضوح کاهش می‌یابد. اما کمردرد منفرد ممکن است نشانه دژنراسیون دیسک و مفاصل باشد و کاملاً از بین نرود. تعیین اهداف واقع‌بینانه بخشی از درمان است.

می‌توانید تصاویر فعلی ام‌آر‌آی و رادیوگرافی (از جمله نیمرخ ایستاده) خود را از طریق خط تلفن و واتساپ ما (+90 533 075 72 94) به اشتراک بگذارید؛ پس از ارزیابی اولیه می‌توانیم مراجعه به مطب ازمیر کوناک یا مشاوره آنلاین را برنامه‌ریزی کنیم.

خیر. بسیاری از بیماران با ورزش منظم، فیزیوتراپی و کنترل درد پایدار می‌مانند. جراحی معمولاً در محدودیت آشکار و پیش‌رونده راه رفتن، درد پای مقاوم یا ضعف پیش‌رونده مطرح می‌شود. تصمیم فردی است.

خیر. در بیشتر موارد دکمپرسیونی که کانال را گشاد می‌کند کافی است. اگر ناپایداری آشکار یا لغزش مهره همراه تنگی باشد، ممکن است به دکمپرسیون فیوژن (پیچ و میله) افزوده شود. روش مناسب بر اساس سطح تنگی، پایداری ستون فقرات و وضعیت همراه تعیین می‌شود.

درد پا که با راه رفتن بدتر می‌شود و مسافت راه رفتن در بیماران به‌درستی انتخاب‌شده به‌وضوح بهتر می‌شود. اما بهبودی به سن، مدت تنگی و وضعیت کلی بستگی دارد؛ در فشار عصبی دیرینه ممکن است برخی علائم باقی بماند. اهداف پیش از جراحی به‌صورت واقع‌بینانه مطرح می‌شود.

می‌توانید تصاویر فعلی ام‌آر‌آی و رادیوگرافی خود را از طریق خط تلفن و واتساپ ما (+90 533 075 72 94) به اشتراک بگذارید؛ پس از ارزیابی اولیه می‌توانیم مراجعه به مطب ازمیر کوناک یا مشاوره آنلاین را برنامه‌ریزی کنیم.

جراحی تومور نخاع یک اقدام جدی است و خطر نقص عصبی موقت یا به‌ندرت دائمی دارد. برای کاهش این خطر از مانیتورینگ نوروفیزیولوژیک حین عمل استفاده می‌شود؛ عملکرد نخاع حین جراحی به‌صورت آنی دنبال می‌شود. خطر بسته به نوع تومور، محل و وضعیت عصبی پیش از جراحی متفاوت است و صادقانه مطرح می‌شود.

خیر. جراحی در تومورهای خوش‌مرز و علامت‌دار مقدم است، در حالی که برخی ضایعات کوچک و بدون علامت (مثلاً همانژیوبلاستوم‌های متعدد در فون هیپل-لیندو) قابل پیگیری‌اند. برخی تومورها پس از تشخیص به درمان تکمیلی (پرتودرمانی) نیاز دارند. رویکرد درست با ام‌آر‌آی، نوع تومور و وضعیت عصبی تعیین می‌شود.

این به نوع تومور بستگی دارد. در اپاندیموم و همانژیوبلاستوم خوش‌مرز برداشتن کامل اغلب ممکن است؛ در آستروسیتوم ارتشاحی چون مرزها نامشخص است، هدف کاهش حجم ایمن و تشخیص بافتی است و برداشتن کامل همیشه ممکن نیست. هدف همیشه حفظ عملکرد عصبی است.

می‌توانید تصاویر فعلی ام‌آر‌آی با کنتراست و گزارش‌های قبلی خود را از طریق خط تلفن و واتساپ ما (+90 533 075 72 94) به اشتراک بگذارید؛ پس از ارزیابی اولیه می‌توانیم مراجعه به مطب ازمیر کوناک یا مشاوره آنلاین را برنامه‌ریزی کنیم. ارزیابی زودهنگام در این تومورها مهم است.

خیر. بیشتر موارد به‌صورت محافظه‌کارانه با کنترل درد کوتاه‌مدت، تحرک زودهنگام و بریس در صورت نیاز بهبود می‌یابند؛ در بیشتر شکستگی‌ها درد ظرف چند هفته فروکش می‌کند. کیفوپلاستی/ورتبروپلاستی فقط برای موارد منتخب مقاوم به درمان محافظه‌کارانه با درد شدید پایدار گزینه است.

در هر دو، سیمان استخوانی در جسم مهره شکسته قرار می‌گیرد. در ورتبروپلاستی سیمان مستقیماً تزریق می‌شود، در حالی که در کیفوپلاستی ابتدا یک بالون مقداری ارتفاع را به جسم فروریخته بازمی‌گرداند و سپس سیمان در حفره قرار می‌گیرد. روش مناسب با ویژگی‌های شکستگی و بیمار تعیین می‌شود.

خیر. بهبود شکستگی به‌تنهایی کافی نیست؛ هدف واقعی پیشگیری از شکستگی‌های جدید است، زیرا اولین شکستگی خطر شکستگی‌های بعدی را افزایش می‌دهد. به همین دلیل ارزیابی و درمان پوکی استخوان زمینه‌ای (کلسیم/ویتامین D، ورزش، در صورت نیاز دارو) مهم‌ترین بخش فرایند است.

می‌توانید تصاویر فعلی رادیوگرافی و ام‌آر‌آی و در صورت وجود نتیجه سنجش تراکم استخوان (DEXA) خود را از طریق خط تلفن و واتساپ ما (+90 533 075 72 94) به اشتراک بگذارید؛ پس از ارزیابی اولیه می‌توانیم مراجعه به مطب ازمیر کوناک یا مشاوره آنلاین را برنامه‌ریزی کنیم.

خیر. درجه اسکولیوز به‌تنهایی نیاز به جراحی ندارد. بیشتر موارد خفیف تا متوسط علامت‌دار با تعادل حفظ‌شده با ورزش، فیزیوتراپی، کنترل درد و درمان پوکی استخوان مدیریت می‌شوند. جراحی معمولاً در دفورمیتی پیش‌رونده، عدم تعادل ساژیتال آشکار، درد مقاوم یا نقص عصبی مطرح می‌شود.

جراحی دفورمیتی بزرگسالان از بزرگ‌ترین اقدامات ستون فقرات است و میزان عوارض (PJK، سودوآرتروز، عفونت، خون‌ریزی) و جراحی مجدد می‌تواند بالا باشد؛ خطر در بیماران مسن و مبتلا به پوکی استخوان افزایش می‌یابد. به همین دلیل انتخاب بیمار و برنامه‌ریزی حیاتی است و خطرات پیش از جراحی یک‌به‌یک مطرح می‌شود.

خیر. در دفورمیتی بزرگسالان هدف اصلی ظاهر نیست بلکه درد، تعادل و عملکرد است. تصمیم جراحی بر اساس تعادل ساژیتال، درد و وضعیت عصبی بیمار گرفته می‌شود نه درجه انحنا؛ بهبود ظاهر اغلب نتیجه بازگرداندن تعادل است.

می‌توانید تصاویر فعلی رادیوگرافی تمام‌ستون در حالت ایستاده و ام‌آر‌آی خود را از طریق خط تلفن و واتساپ ما (+90 533 075 72 94) به اشتراک بگذارید؛ پس از ارزیابی اولیه می‌توانیم مراجعه به مطب ازمیر کوناک یا مشاوره آنلاین را برنامه‌ریزی کنیم.

Yes, it is a genuine neurosurgical emergency, and travelling to another country for treatment is not an option. If there are signs such as loss of bladder-bowel control, saddle-shaped numbness or progressive weakness in both legs, you should not wait; it needs assessment within hours. Because prolonged compression increases the risk of permanent nerve damage, the right step is to go immediately to your nearest local emergency department.

Back pain alone usually does not mean cauda equina syndrome and is generally not an emergency. However, if changes in bladder or bowel control, saddle-shaped numbness over the anus-perineum area, or progressive weakness in both legs are added to the back pain, the situation is different — this combination must be assessed without delay. When in doubt, seeking help rather than waiting is always safer.

Emergency decompression relieves the pressure and provides the best chance for recovery, but no guarantee can be given. The outcome depends on how early the symptoms were noticed, the severity of the compression and the degree of nerve damage. Patients treated early have a higher chance of regaining function; in delayed cases with established complete bladder loss, some symptoms may be permanent. Recovery can sometimes take months and may require additional follow-up.

If you have emergency symptoms (bladder-bowel loss, saddle numbness, progressive weakness), first go to your nearest local emergency department — travel is not appropriate in that situation. Once the emergency phase is over, or for a non-urgent assessment or second opinion, you can share your current MRI images via our multilingual WhatsApp line; after a remote assessment, an online video consultation can be arranged.

No. A vertebral hemangioma is a benign (non-cancerous) lesion and the vast majority are harmless. It is usually found incidentally on an MRI or CT taken for another reason, and most patients are not even aware of the lesion. Seeing the word 'hemangioma' can be worrying, but the overwhelming majority of these lesions cause no trouble for life and need only follow-up.

No. The vast majority of vertebral hemangiomas need no treatment at all; for silent, typical lesions the most appropriate approach is regular follow-up. Treatment comes onto the agenda only if the lesion causes pain, expands into the spinal canal to compress a nerve or the spinal cord, or weakens the vertebra and creates a fracture risk. In these few cases, methods such as vertebroplasty or surgical decompression are considered.

The decision is not made by a single template; the imaging features of the lesion (typical or aggressive), your symptoms (local pain, neurological complaints radiating to the legs) and spinal stability are weighed together. For symptom-free typical lesions, only interval imaging follow-up is usually recommended; for aggressive or symptomatic lesions, treatment options are discussed. Sharing your current MRI/CT images is the first step of the assessment.

You can share your current MRI or CT images via our multilingual WhatsApp line; after a remote assessment or an independent second opinion, an online video consultation can be arranged if you wish. For most vertebral hemangiomas the process can be completed entirely remotely; travel to Turkey arises only if an intervention is rarely needed and after you have agreed.

No. Facet joint syndrome does not require surgery in most patients. Most treatment is delivered through a conservative approach (exercise, physiotherapy, medication adjustment) and interventional pain methods (facet injection, radiofrequency). Surgery comes onto the agenda only if there is an accompanying structural problem such as significant instability or advanced stenosis; that requires a separate assessment.

Facet pain is typically a deep, mechanical pain in the lower back; it increases with bending backwards, prolonged standing and twisting, and is usually not accompanied by leg pain running down to the knee with numbness. In a disc herniation, the typical sciatic pain radiating to the leg and neurological findings are more prominent. However, the distinction is not made by symptoms alone; examination, MRI and, where needed, a diagnostic facet block are assessed together.

In suitable cases confirmed by a diagnostic block, radiofrequency suppresses the small pain-carrying nerve and can provide months of relief in many patients. However, because the nerve regenerates over time the effect may not be permanent, and the procedure can be repeated when needed. Outcomes vary from person to person; no method is a guaranteed permanent solution. The aim is to keep the pain under control and avoid surgery.

You can share your current MRI images and complaints via our multilingual WhatsApp line; after a remote assessment or an independent second opinion, an online video consultation can be arranged. Treatment of facet-related pain (exercise, injections, radiofrequency) can usually be continued in your home country, so travel is not needed for most patients.

Yes, it is possible. Because the symptoms of sacroiliac joint pain largely overlap with disc herniation and facet pain, it is often confused; in some patients followed for years with a 'disc herniation' diagnosis, the true source can actually be the sacroiliac joint. For persistent low-back and hip pain, a differential assessment and, where needed, a diagnostic joint block help clarify the true source.

In most patients, no. Most treatment is delivered through physiotherapy-exercise, medication adjustment and image-guided injections; interventions such as radiofrequency are considered where needed. Surgery (sacroiliac fusion) is a rare option that comes onto the agenda only in resistant cases where all conservative and interventional options have been exhausted and whose diagnosis has been confirmed by blocks.

Not by a single test. First an examination is done to exclude whether the pain comes from the disc, facet or hip; several SI-joint provocation tests being positive together supports the diagnosis. Imaging helps exclude other causes. The most valuable confirmation is a marked reduction in pain during an image-guided diagnostic joint block.

You can share your current MRI images and complaints via our multilingual WhatsApp line; after a remote assessment or an independent second opinion, an online video consultation can be arranged. Treatment of sacroiliac pain (physiotherapy, injections) can usually be continued in your home country, so travel is not needed for most patients.

No, seeing advanced spondylosis on imaging does not by itself mean surgery is needed. After a certain age almost everyone has some calcification in the spine and in most people it does not cause a serious problem. The vast majority of patients with lumbar spondylosis are managed without surgery, with conservative methods such as exercise, physiotherapy and, where needed, injections. Surgery comes onto the agenda only when a structural problem such as stenosis or instability develops.

No; because lumbar spondylosis is an age-related degenerative (natural wear) process, it is not expected to be completely 'reversed'. However, in most patients it is a manageable condition. The aim is not to restore the spine to its former state but to control the pain and, by strengthening the muscles, preserve mobility and quality of life. The process can fluctuate from time to time; correct exercise and lifestyle adjustments provide the most lasting benefit.

Surgery is considered not because of calcification alone, but because of structural problems that develop on this background and do not respond to conservative treatment. Examples are leg complaints limiting walking distance due to stenosis, instability such as vertebral slippage (spondylolisthesis), or weakness due to resistant nerve compression. If there is progressive severe neurological loss it is assessed as a priority. Sharing your current MRI is the first step of the assessment.

You can share your current MRI and, if available, X-ray images via our multilingual WhatsApp line; after a remote assessment or an independent second opinion, an online video consultation can be arranged. Management of lumbar spondylosis (exercise, physiotherapy, injections where needed) can usually be continued in your home country; travel arises only if a structural problem such as stenosis/instability requires surgery and after you have agreed.

In most patients, no. Cervical spondylosis is a natural age-related wear, and the great majority of those with only neck pain or mild symptoms are managed conservatively, without surgery. However, the neck region carries a special risk: advanced calcification can sometimes compress the spinal cord (cervical myelopathy) and lead to a serious condition. For this reason, if there are symptoms such as loss of hand dexterity or gait imbalance, timely assessment is important.

The symptoms suggesting spinal-cord compression (myelopathy) are especially important: loss of hand dexterity and clumsiness (difficulty buttoning a shirt or turning a key), unsteadiness when walking, stiffness in the legs and, in advanced stages, changes in bladder-bowel control. These can start insidiously and be mistaken for 'ageing'; yet they are warning signs that must not be neglected. In addition, pain radiating to the arm with progressive weakness should be assessed without delay.

Usually not. In patients with no neurological findings, only neck pain and stiffness, the approach is conservative: physiotherapy-exercise, posture adjustments, appropriate medication support and, where needed, targeted injections. Surgery is not rushed in these patients; what matters is regular follow-up to be sure the symptoms remain stable and are not silently progressing toward myelopathy.

You can share your current neck MRI images and complaints via our multilingual WhatsApp line; after a remote assessment or an independent second opinion, an online video consultation can be arranged. For patients with only neck pain, treatment can usually be continued in your home country. However, if you have myelopathy symptoms such as loss of hand dexterity or gait imbalance, it is important to have them assessed locally without delay as well.